Türkçe ve İngilizce Arasındaki Farklar

Türkçe İngilizce farkları ile hem yapısal olarak hem de kültürel olarak birbirinden ayrı iki dildir. Birbiriyle bazı ortak yönleri olsa da bu iki dil arasındaki farklı yönler, ciddi ayrımları ortaya koymaktadır. Bu farklılıklar dili ilk kez öğrenen kişilerin kökeninden cümle yapılarına, kelime türetme yöntemlerinden telaffuzlara değişkenlik gösterir. Türkçe ve İngilizce arasındaki farklar arasında kültürel bağlamda da birbirinden keskin çizgilerle ayrılan yönler bulunur. Bu farklılıkları net bir şekilde anlamak hem dili öğrenme sürecini kolaylaştırır hem de iki dilde de etkin bir şekilde iletişim kurma konusunda yardımcı olur.

Türkçe ve İngilizce arasındaki dil farklarının temeli, ait oldukları dil ailelerinden kaynaklıdır. Türkçe Altay dil ailesinin bir koludur. Altay dillerine ait olan eklemeli dil yapısına sahiptir. Moğolca, Japonca ve Korece gibi dillerle benzer şekilde bir sistematiği vardır. İngilizce ise Hint-Avrupa dil ailesine dahil bir dildir. Cermen grubunda yer alan İngilizce, Almanca ve Hollandaca gibi dillerle yakın akraba olarak ele alınır. Bu kökensel ayrım dillerin sözdizimi, dil bilgisi ve kelime dağarcığı gibi ayrı yönlerinin de ele alınmasını sağlar.

Dilbilgisi ve Cümle Yapısı

Türkçe ve İngilizce arasındaki temel farklardan biri dilbilgisi ve cümle yapısıdır. Türkçe ve İngilizcenin gramer yapısı olarak birbirinden farklı iki dil olmasının bazı nedenleri vardır. Kelime köklerine getirilen ekler, cümlede yer alan ögelerin diziliş biçimleri, zamir ve edatların kullanımı gibi dil bilgisi kuralları konusunda Türkçe ve İngilizce arasında temel ayrımlar vardır. Cümlenin ögelerinin bulunduğu yerlerin yanı sıra kelimelerin çekimlenmesi de iki dil arasında ayırt edilen dil bilgisi özelliklerindendir. Bunun yanı sıra özne kullanımı ve tekillik çoğulluk gibi kavramlar da iki dil arasındaki ayrımlardandır.

Cümlenin Öge Dizilişi Bakımından Farkları

Türkçede temel öge dizilişi, Özne - Nesne - Yüklem şeklindedir. Fakat Türkçe eklemeli bir dil olduğu için bu ögelerin sırası esneyebilir. Kelime sıraları cümlenin başında kalabilir ya da yükleme yaklaştırılarak farklı anlam çıkarılması sağlanabilir. Vurgulanmak istenen öge bu şekilde yer değiştirir. Türkçede yer alan bu esneklik dile anlatım bakımından ciddi bir zenginlik katar. İfade edişlerde farklılıkların ortaya çıkmasını sağlar ve çeşitli kullanım alanlarına katkı sunar. Örnek olarak “Ben kitabı okudum.” cümlesinden örnek vermek gerekirse Özne - Nesne - Yüklem yapısını görmek mümkündür.

Türkçe İngilizce dil farkları içerisinde bariz farklardan biri olarak İngilizcede Özne - Yüklem - Nesne yapısını görürüz. İngilizcede cümle dizilişi temel bir şekilde ele alınır. Türkçede olduğu gibi cümle ögelerinin sırası değişmez. Buradaki kural kesin ve katıdır. Çünkü ögelerin yeri değiştiğinde ya cümlenin anlamı bozulur ya da anlamsız bir hal alır. Bununla birlikte soru cümlesi gibi farklı ve özel yapılara da dönüşebilir. Örnek olarak “I read the book.” cümlesinde Özne - Yüklem - Nesne yapısını görmek mümkündür.

Kullanılan Zaman Kalıpları Bakımından Farkları

Türkçe ve İngilizce cümle yapılarında kullanılan zaman kalıpları bakımından birbiriyle benzeyen yanları olsa da ayrışan yanları da olan iki dildir. Türkçede cümle yapılarında kullanılan zamanları şu şekilde sıralamak mümkündür:

1. Şimdiki Zaman (-yor): Şu anda gerçekleşmekte olan eylemleri ifade eder. Örnek: Geliyorum.
2. Gelecek Zaman (-ecek / -acak): İleride gerçekleşecek eylemleri ifade eder. Örnek: Geleceğim.
3. Geniş Zaman (-r / -ar / -er): Genel geçer durumlarda her zaman olabilecek eylemleri ve alışkanlıkları ifade eder. Örnek: Gelir.
4. Görülen Geçmiş Zaman (-di / -dı / -ti / -tı): Geçmişte yaşanan ve biten olayları ifade eder. Olaylar yaşanırken bizzat tanık olma ya da bittiğinden kesin emin olma durumu vardır. Örnek: Geldi.
5. Öğrenilen Geçmiş Zaman (-miş / -mış): Konuşan kişinin tanık olmadığı ama geçmişte olmuş ve bitmiş olayları aktarmak için kullanılır. Konuşmacı olayları sonradan duymuş, öğrenmiş ya da kesinliğinden emin olmadığı bir şekilde aktarmıştır. Örnek: Gelmiş.

Bunların haricinde Türkçede birleşik zaman kalıpları da bulunur. Birleşik zaman kalıpları ek fiiller ile kurulur. Bu zamanlar, temel zamanların ek fiil ile hikaye, rivayet ya da şart şeklinde birleştirilmesi ile oluşur.

1. Hikaye Birleşik Zamanı
2. Öğrenilen (miş’li) geçmiş zamanın hikâyesi: sil-miş-ti
3. Görülen geçmiş zamanın hikâyesi: sil-di-y-di
4. Şimdiki zamanın hikâyesi: sili-yor-du
5. Gelecek zamanın hikâyesi: sil-ecek-ti
6. Gereklilik kipi hikâyesi: sil-meli-y-di
7. İstek kipinin hikâyesi: sil-e-y-di
8. Dilek-şart kipinin hikâyesi: sil-se-y-di
9. Rivayet Birleşik Zamanı
10. Öğrenilen (miş'li) geçmiş zamanın rivayeti: sil-miş-miş-im
11. Şimdiki zamanın rivayeti: sil-iyor-muş-um
12. Gelecek zamanın rivayeti: sil-ecek-miş-im
13. Gereklilik kipi rivayeti: sil-meli-y-miş-im
14. Dilek-şart kipinin rivâyeti: sil-se-y-miş-im
15. İstek kipinin rivâyeti: sil-e-y-miş-im
16. Şart Birleşik Zamanı
17. Geniş zamanın şartı: bak-a-r-sa-n
18. Şimdiki zamanın şartı: sil-iyor-sa-m
19. Öğrenilen (-miş'li) geçmiş zamanın şartı: sil-miş-se-m
20. Görülen (-di'li) geçmiş zamanın şartı: sil-di-y-se
21. Gelecek zamanın şartı: sil-ecek-se-m
22. Gereklilik kipinin şartı: sil-meli-y-se-m

Türkçede bunların yanında zaman bildirmeyen kipler de bulunur. Bu kipler şu şekilde sıralanabilir:

Temel Kipler (Zaman Bildirmeyenler)

1. Gereklilik Kipi (-meli / -malı): (Gelmeliyim)
2. Şart Kipi (-se / -sa): (Gelse)
3. İstek Kipi (-e / -a): (Gelelim)
4. Emir Kipi (Ek Yok): (Gel)

İngilizcede zaman sistemi Türkçeden daha farklıdır. Cümleler temelde 3 zaman ve 4 yön birleşimi üzerine kurulur. Bunlar sıralı bir şekilde şöyle ele alınabilir:

1. Şimdiki Zaman (Present)
2. Simple Present Tense (Basit Şimdiki Zaman) - She works at a big company.
3. Present Continuous Tense (Şimdiki Zaman) -I am writing an article.
4. Present Perfect Tense (Yakın Geçmiş Zaman) - We have finished the first two sections of the document.
5. Present Perfect Continuous Tense (Yakın Geçmiş Sürekli Zaman) - They have been studying English for five years.
6. Geçmiş Zaman (Past)
7. Simple Past Tense (Basit Geçmiş Zaman) - I watched a documentary about language history yesterday.
8. Past Continuous Tense (Geçmiş Sürekli Zaman) - We were discussing the difference between tenses when the power went out.
9. Past Perfect Tense (Mişli Geçmiş Zaman) - They had finished writing the article before the deadline.
10. Past Perfect Continuous Tense (Mişli Geçmiş Sürekli Zaman) - She had been waiting for an hour when her bus finally arrived.
11. Gelecek Zaman (Future)
12. Simple Future Tense (Basit Gelecek Zaman) -I will read the entire document tomorrow.
13. Future Continuous Tense (Gelecek Sürekli Zaman) - This time next week, we will be flying to Rome.
14. Future Perfect Tense (Gelecekte Tamamlanmış Zaman) - By the end of this year, I will have learned 500 new Turkish words.
15. Future Perfect Continuous Tense (Gelecekte Tamamlanmış Sürekli Zaman) - In December, we will have been living in this city for ten years.

Kelimelerin Türetilmesi Bakımından Farkları

Türkçe eklemeli bir dildir. Kelime köklerine gelen ekler sondan eklenir. Yeni kelime oluşturulurken kelime sonlarına gelen ekler ile birlikte kelimelerin anlamları veya zamanları değişir. Kelime köklerine gelen yapım ve çekim ekleri bulunur. Bu ekler sayesinde kelimeler yeni anlamlar kazanarak cümleleri oluşturan yapıları genişletir. Tek bir kelimeye gelen çok fazla ek ile bir öncekinden farklı anlamlar elde etmek Türkçede oldukça kolaydır. Dil yapısındaki kelimelerin eklemeler ile sağlanması dolayısıyla cümleler de yeni anlam kazanır. Bu yapı sayesinde İngilizceye göre zamirlerin ve edatların kullanımı daha azdır.

İngilizcede kelime köklerinde yapılan değişikliklerle yeni anlamlar kazanılır. Böylece kelimeler cümleler içerisinde farklı yapıları oluşturabilir. Türkçeye göre daha analitik bir yapıya sahip olması bakımından İngilizce, çekimli dillere yakındır. Anlam değişiklikleri kökenin değişimi ile farklı işlev kazanmasıyla ya da ayrı sözcüklerin ve yardımcı fiillerin eklenmesiyle sağlanır. Bu da cümle yapısının Türkçeye göre daha katı bir değişime uğramasını sağlar.

Özne Kullanımı Bakımından Farkları

Türkçe ve İngilizce öznelerin kullanımı bakımından yapısal olarak birbirinden farklı iki dildir. Bu ayrım temel kaynak olarak farklı iki dil ailesinden gelmelerinden kaynaklanır. Dillerin cümle kurma biçimleri ve akıcılığı farklılık gösterir. Türkçe yüklemin zenginliği sayesinde özneyi düşürebilen ya da yüklemden önce kullanılan ögelerin türüne göre yüklemi veya ondan önceki kelimenin anlamını vurgulayabilen bir dildir. Türkçede özne gizli de olsa mutlaka vardır. Bazen cümlelerde onu göremeyiz fakat varlığını biliriz.

İngilizce ise yüklemin sınırlı çekimlenmesi nedeniyle özneyi her zaman zorunlu tutan bir dildir. İngilizcede öznenin açık bir şekilde kullanımı anlam bütünlüğünü koruma bakımından önem taşır. Emir cümleleri haricinde özne olmadan kurulan cümleler İngilizcede hatalı bir şekilde kurulmuş olur. Bunun yanı sıra “It” veya “There” gibi boş özne denilebilecek zamirler de belirsiz durumlar için kullanılır.

Tekillik ve Çoğulluk Bakımınlar Farklar

Türkçe ve İngilizce arasındaki temel farklardan biri, tekillik ve çoğulluk meselesidir. Türkçe İngilizce dil farkları ele alınırken Türkçede çoğul eklerinin (-ler / -lar) sadece isimlere geldiği görülür. Sayı sıfatlarından sonra çoğul eki gelmez. Çünkü zaten orada birden fazla olma durumu mevcut sayı ile ifade edilir.

İngilizcede çoğul eki (-s / -es) Isimlere getirilir. Türkçeden farklı olarak, hem sayı ile hem de bu ekler kullanılarak ifade doğru kullanımdır. Örneğin Türkçe'de “üç elma” dediğimizde sonuna biri çokluk eki gelmez. Ancak İngilizcede bu kullanım “three apples” olarak kullanılır. Bunun yanı sıra İngilizce'de bazı isimler çoğul eki aldığında düzensiz olur. Örnek verecek olursak “man” yerine “men” ya da “foot” yerine “feet” kullanımı gibi şekiller mevcuttur. Bunların da ezberlenerek öğrenilmesi gerekir.

Telaffuz Farkları

Türkçe okunduğu gibi yazılan bir dildir. Bir diğer adıyla fonetik bir dil olarak adlandırılır. Her harf çoğunlukla tek bir sese karşılık gelir. Bu da okuma ve yazma kurallarının kolay bir şekilde öğrenilmesini sağlar. Vurgu genellikle kelimenin son hecesindedir. İngilizce ise, Yazılıştan farklı bir telaffuz ile okunur. Aynı harf ya da harf kombinasyonu kelimeye göre farklı seslerle okunabilir. Vurgu sabit değildir ve vurgulanan noktaya göre kelimenin anlamı değişebilir. Bu durumda pratik yapa yapa öğrenme süreci kolaylaşacaktır.

Kültürel Bağlamda Dil Kullanımı

Kültürel değerlendirmelere bakıldığında Türkçe İngilizce dil farklılıkları, iki ayrı dilin yanı sıra iki ayrı kültüründe getirilerini ortaya koyar. Türkçede özellikle hitap ve nezaket kuralları, sosyal hiyerarşi ya da yaş gibi konulara göre bazı kalıpların kullanımı değişir. Özellikle “Siz” kullanımında bahsedilen bu hiyerarşi öne çıkar. “Siz” Türkçe için bir saygı ve resmiyet göstergesidir. Akrabalık ya da ünvan belirten kelimeler günlük dilde sık sık kullanılır.

Türkçe İngilizce farkları arasında en belirgin olanlardan biri de sosyal hiyerarşinin bu kadar ön planda olmamasıdır. Türkçe bunu dil bilgisi olarak yansıtır. Ancak Türkçe İngilizce farkları değerlendirildiğinde İngilizce'de kullanılan tek bir “You” zamiri hem sen kalıbını hem de siz kalıbını karşılar. Nezaket bildiren kalıplar çoğunlukla “please”, “thank you”, “would/could” gibi şekillerle ifade edilir. Bu noktada kişilerle birebir iletişim kurarken daha doğrudan ve eşitlikçi bir yaklaşım mümkündür.

Köken Bakımından İngilizce ve Türkçenin Arasındaki Farklar

Türkçe ve İngilizce dil farkları içerisinde ayrışan yanların biri de kökendir. Köken bakımından dillerin ayrılıyor olması onların yapısal özelliklerini de temelden belirler. Türkçe, Altay dil ailesinin bir kolu olarak gelişmiştir. Moğolca, Japonca ve Korece gibi diller ile birlikte benzer bir yapısı ve sistemi vardır. Türkçe sondan eklemeli bir dildir. Kelime kökenine gelen yapım eki ve çekim eki ile yeni kelimeler türetilir. Bu sayede diğer eklemini dillerde olduğu gibi anlam zenginleşir.

İngilizce Hint Avrupa dil ailesi içerisinde yer alan Cermen grubuna dahil olan bir dildir. Cermen grubu dilleri içerisinde yer alan Ve daha önce de bahsettiğimiz Almanca ve Hollandaca gibi dillerle yakın bir sistemi vardır. anlam değişiklikleri ve gramer kalıpları, İngilizce için ele alındığında çoğu zaman kelime kökeninde değişiklik ile sağlanır. Yardımcı fiillerin eklenmesi, aynı şekilde diğer dil bilgisi ayrımlarında olduğu gibi katı bir kelime sırası ile sağlanır. Bu da köken bakımından Türkçeden ayrılmasına sağlar. Dillerdeki söz dizimi, dil bilgisi kuralları ve dili oluşturan kelime zenginliği kökensel ayrımlardaki temeli oluşturur.

Dil Öğrenme Stratejisi

Yabancı bir dil öğrenmek belirli dinamiklere hakim olduktan sonra son derece kolaydır. dil öğrenme becerisini geliştirmek için, çeşitli stratejiler kurarak size en uygun yöntemi belirlemeniz mümkündür. English Time pratik hayatta kullanabileceğiniz stratejilerle birlikte İngilizce öğreten oyunlar gibi her yaşa yönelik farklı dil öğrenme metotlarını uygulamaktadır. Her yaşın farklı bir öğrenme biçimi ve biliş düzeyi vardır. Bu noktada English Time eğitim sınıflarında bireysel farklılıklara gözeterek bunlara uygun sistemleri hayata geçirmektedir.

Dil öğrenimini kolaylaştırmak için;

1. Öğrenmek istediğiniz dil için günlük içerikler tüketmek,
2. Öğrendiğiniz yeni kelimelere cümle kalıpları içerisinde kullanmak,
3. Dil öğrenme sürecinde eğlenceli hale getirmek için animasyonlar izlemek,
4. Ana dilinizdeki düşünce yapısından uzaklaşarak öğrenmek istediğiniz dil ile ilgili düşünmek,
5. Konuşma pratiği yapmak istiyorsanız bir partner veya konuşma grubu içerisinde dahil olmak,
6. Dil bilgisi kurallarının bir bütün olarak değil, kullanmaya ihtiyaç duyduğunuz parçalar olarak değerlendirmek,
7. Öğrenmek istediğiniz dilin kültürü hakkında bilgi edinmek ve kültürel bağlamını anlamak,
8. Teknolojiye bir öğrenme aracı olarak aktif bir şekilde kullanmak,
9. Hata yapmaktan çekinmemek ve hataların öğrenme sürecindeki doğal bir parça olduğunu anlamak,
10. ve son olarak kendimize ulaşılabilir hedefler belirlemek önemlidir.

English Time’da, öğrenilmek istenen diller için bireylerin farklılıklarına uygun eğitim programları belirlenir. Dinlem,e konuşma ya da yazılı iletişim becerileri ağırlıklı programların içerisinden kişilerin ihtiyacına uygun olan modeller hazırlanır. Bu öğrenme modelleri ile birlikte somut hedeflerle kişiler dil öğrenme yolculuğuna başlar.

Eğitim sınıflarında yüz yüze ve online olarak tüm teknolojik imkanlar yer alır. Öğrenme sürecinin doğal bir parçası olan yolculukta kişiler, dahil olmak istedikleri eğitim serüvenlerine öğrenme süreçlerine en yakın olan kurdan başlar. Bu kurun belirlenmesi için uzman kadrosunun belirlemiş olduğu bir takvim bulunur. Temel dil becerisini tespit etmek için seviye tespit sınavları sayesinde öğrencilerin mevcut dil yeterlilikleri ölçülür. Böylelikle dil öğrenimi için size en uygun süreç de kolayca belirlenir. Siz de modern sınıflarla kendi öğrenme becerilerinizi uygun bir şekilde dil yekinliğinizi geliştirmek istiyorsanız, English Time ile iletişime geçebilirsiniz.